A new turn

Precies een jaar geleden begon ik aan een nieuw avontuur en dook ik compleet in het onbekende. Ondanks mijn leuke baan in de uitzendbranche, verscheurde ik mijn vaste contract en leverde ik de sleutel van mijn ontzettend geliefde huisje in. Ik vertrok naar het voor mij nog geheel onbekende Utrecht voor een nieuw leven. Ik gaf alles op omdat ik mijn hart wilde volgen. Een lang gekoesterde droom om te vliegen als Stewardess bij KLM werd werkelijkheid! Ik geloof heel sterk dat zaken op je pad komen omdat het zo moet zijn. Veranderingen in het leven zijn soms ook geen keuze, ik moest dit gewoon doen. Een moment in mijn leven dat alles ineens anders werd en wat was dat een goede beslissing! Ik genoot van alle veranderingen en was direct overtuigd van de juiste beslissing, want ik volgde mijn gevoel. Eindelijk kreeg ik nu de kans om te ervaren of het vliegen ook echt overeenkwam met het plaatje in mijn hoofd. Daarnaast een kans om even te ontsnappen aan mijn vertrouwde omgeving, het kneuterige Twente, waar ik al ruim 31 jaar woonde. 
meer lezen

Ålesund met haar mooie Sukkertoppen

Terwijl de rest van de crew nog lekker hun roes uitslaapt, zit ik om 8 uur al fris en fruitig aan het ontbijt in Ålesund. Het is mijn derde nachtstop in deze stad en ik vind het wel eens tijd worden om te ontdekken wat er nou zo mooi is aan deze plek in Noorwegen. Ik heb besloten om in mijn eentje de Sukkertoppe te beklimmen! In het hotel open ik digitaal de map van Ålesund en ik bestudeer de route naar het vertrekpunt. Het heeft echter weinig opgeleverd, want bij het regelen van een fiets ben ik de route alweer vergeten. De receptie geeft mij de sleutels van een stuk ijzer op wielen, welke spontaan uit elkaar dreigt te vallen als ik de parkeergarage uit fiets. In Amsterdam zou je deze fiets prima zonder slot kunnen achterlaten, echt geen mens die zo’n barrel mee zal nemen. 

meer lezen 1 Berichten

Waarom ik op vrijdag de 13e binnen moet blijven

Ik heb een gezond verstand en ik kan zaken ook prima relativeren. Maar ondanks dat ben ik niet zo’n fan van vrijdag de 13e. Het is vooral de ‘13’ die mij niet zo lekker ligt. En daar schijnen gelukkig meer mensen last van te hebben. Zo ontbreekt er in een vliegtuig altijd een rij 13, puur om te voorkomen dat mensen weigeren op deze rij plaats te nemen. Zo bijgelovig ben ik gelukkig weer niet, maar op de één of andere manier gaat er op vrijdag de 13e wel altijd van alles mis. Oké, vooral bij mij dan. Ook dit jaar had ‘zij’ niet het beste met mij voor. Een dag waarop ik mezelf gewoon thuis had moeten opsluiten. Dan was mij in ieder geval heel wat ellende bespaard gebleven. Laten we het hebben over de meest onhandige dag uit mijn leven als Cabin Attendant! 

meer lezen 5 Berichten

De Preikestolen, het mooiste stukje Noorwegen

Het is 1 minuut over 5 als ik wakker schrik van het geluid van mijn telefoon. Ik zit rechtop in bed en het is mijn werkgever die mij er aan herinnert dat ik stand-by sta. Ik krijg de mededeling dat er een 3-daagse op de planning staat met als hoogtepunt een lange stop in Stavanger. Ik ben groot fan van Noorwegen dus hier mogen ze me elke dag wel voor wakker bellen! Ik krijg een uur om mij kant-en-klaar op Schiphol te melden. Ik spring uit bed, schiet in m'n uniform en blijk ineens uitstekend in multitasken! Binnen een kwartier zit ik opgetuigd en al (met kleine ogen) in mijn auto richting Schiphol. Er is geen 'kip' op de weg, dus voldoende mogelijkheden om het gaspedaal flink in te trappen. Met nog 5 minuten reserve-tijd kom ik aan op mijn werk! Living the dream :-)

 

meer lezen 1 Berichten

Het leven van een Cabin Attendant

Als ik mensen vertel over mijn werk als Cabin Attendant, krijg ik vooral heel veel leuke en positieve reacties. Toch bestaan er best wel wat vooroordelen over deze avontuurlijke job en dat komt vooral door onwetendheid. Op een feestje krijg ik vaak een waterval van vragen over mij heen en dat is best begrijpelijk, want het is natuurlijk geen baan die veel voorkomt. De variatie in de vragen die gesteld worden is niet heel groot en zijn vaak al beantwoord voordat ze daadwerkelijk gesteld zijn. "Wat is je mooiste bestemming? Wat is het gekste wat je aan boord hebt meegemaakt? Gaan alle piloten vreemd?" De meesten hebben werkelijk geen idee hoe het leven in de luchtvaart uitziet en in hun beleving ben je niet meer dan een trolley-dolly. Ik heb na een paar maanden best een goed beeld gekregen en deel dan ook graag de voor- maar ook de nadelen van deze droombaan!

meer lezen 10 Berichten

Je wordt met de lach leuker!

Iedere passagier stapt bij ons aan boord met een 'eigen' verhaal. De ene passagier is vrolijk, want er staat een heerlijke vakantie op de planning. De ander is op zakenreis, komt net van een vertraagde vlucht en is gespannen of hij wel op tijd komt op een belangrijk congres. Weer een ander is onderweg voor een familiebezoek vanwege een verdrietige gebeurtenis. Als je al die afzonderlijke verhalen van te voren zou weten, zou het werken aan boord een stuk eenvoudiger zijn. Nu is het aanvoelen, inschatten en op de juiste manier de passagiers benaderen. En natuurlijk met een oprechte glimlach, want die doet het vrijwel altijd goed. 

meer lezen 2 Berichten

Hang de slingers op, waar je ook bent!

Ik heb het geluk dat ik uitgerekend op mijn verjaardag aan het werk mag! Na een korte nacht en een hele fijne avond rondstruinen in het prachtige Krakau vliegen we op 2 juni (met een extra rimpel) via Amsterdam naar het Noorse Trondheim. Deze bestemming staat hoog op m'n lijstje! Het voelt daarom als een 'cadeautje' dat ik uitgerekend op deze 'speciale' dag naar Trondheim vlieg. Alhoewel, speciaal? Sinds het moment dat ik '30' ben geworden heeft het enthousiasme rond mijn verjaardag zich ingeruild voor iets anders. Natuurlijk ben ik dankbaar om deze leeftijd te bereiken, maar ik vind het stempeltje 30-plusser toch best wel een dingetje. Ik voel me namelijk absoluut geen dertiger en blijkbaar zie ik er ook niet uit als een dertiger. Ik word steevast jonger geschat en een passagier aan boord complimenteerde mij onlangs nog met het feit dat ik helemaal geen 'vliegrimpels' heb. Dit jaar word ik voor de 5e keer opnieuw 28 lentes jong. Oké, genoeg zelfmedelijden! Als je jarig bent, moet je natuurlijk wel gewoon de slingers op hangen!

meer lezen 7 Berichten

Lucky bird

"Geluk is als een boemerang, het komt terug bij degene die het geeft."

Deze quote is voor mij zo herkenbaar. De afgelopen maanden heb ik heel veel energie en geluk geïnvesteerd in de verhuizing naar een nieuwe stad, een nieuwe huisgenoot en natuurlijk mijn nieuwe baan. En wat heb ik daar veel voor terug gekregen! Mijn leven heeft een totaal andere wending gekregen en is totaal niet verlopen zoals ik ooit had gedacht. Daar ben ik meer dan dankbaar voor! Ik ben zonder twijfel een lucky bird! Het geluk lacht mij toe en dat is soms ook best een beetje eng. Want hoeveel geluk kan een mens hebben en wanneer houdt het op? Dat laatste besluit ik maar niet te lang bij stil te staan. Genieten van wat je hebt. Carpe Diem!
meer lezen 11 Berichten

Vlieg mee naar 't zonnige Nice

Het is nog geen week geleden dat ik mijn Wing heb opgespeld als ik met een volle koffer klaar sta op het Bemanningscentrum voor een vierdaagse. Samen met collega Anouk ga ik 4 dagen aaneengesloten, met een wisselende cockpit, op reis. Op de eerste vlucht ontmoet ik een onwijs schattig meisje met prachtige rode haren. Ze is alleen op reis naar haar opa in Frankrijk en stapt als eerste aan boord. Ik stel haar op haar gemak en plaats haar spulletjes in de bagagebakken. "Je mag wel gezellig bij mij komen zitten?" vraagt ze mij met een wijze blik. Vol bewondering kijk ik hoe ze daar zit met haar rugzakje en Ipad op schoot. Zo jong en dan al zonder enige angst alleen aan boord stappen. Ik had op die leeftijd nog nooit een vliegtuig van binnen gezien. Ik was graag op haar aanbod in gegaan maar leg haar uit dat ik vanwege veiligheidsredenen op mijn eigen stoel moet gaan zitten. Gedurende de vlucht kijk ik steeds eventjes hoe het met haar gaat. Zij maar ook de overige passagiers zijn ontzettend rustig, lief en de vluchten gaan ongemerkt voorbij. Ik besef me opnieuw wat een geluk ik heb met deze baan. Mensen een aangename vlucht bezorgen en daarnaast zelf ook nog lekker op de mooiste plekken terechtkomen. Ik teken er voor! Dag sleur, hoi vrijheid!

meer lezen 2 Berichten

Yes! I made it to the Wing!

De theorie is nu afgerond en het is tijd om alle opgedane kennis in de praktijk te brengen tijdens de trainingsvluchten! De eerste dag heb ik een dubbele dagdienst en meld ik me om 6:20 uur in het bemanningscentrum. Ik maak kennis met mijn linetrainer en aansluitend met de collega's in de cabine en de cockpit. De afgelopen weken is de theorie er echt in gestampt maar in de praktijk is het toch even schakelen. Het duurt dan ook eventjes voordat alles daadwerkelijk op z'n plek valt. We vliegen op en neer naar Dublin en aansluitend naar Billund. De demonstratie aan boord, de speaches en de catering zijn de dingen die ik direct mag oppakken. Wat is dit leuk! Ik geniet er enorm van, al vormt m'n verkoudheid wel echt een belemmering. Door de druk in de cabine neemt de verkoudheid gedurende de vluchten steeds meer toe. Om 16:00 uur landen we op Schiphol na een lange werkdag van bijna 10 uur. Thuis aangekomen ben ik compleet gesloopt en kruip ik direct mijn bed in voor een powernap, want die kan ik wel gebruiken!
meer lezen 3 Berichten

INI is done !

Dat de INI naast ontzettend leuk ook erg zwaar zou zijn was mij natuurlijk wel verteld. Dat het zó intensief zou zijn had ik alleen niet voor mogelijk gehouden. De theorie is ontzettend interessant maar de combinatie van de hoeveelheid stof, alles in het Engels en de druk om te presteren maakt het best pittig. Tijdens het inwerken op een reguliere baan krijg je vaak een aantal maanden de tijd om alles eigen te maken, voordat je alle werkzaamheden zelfstandig kunt uitvoeren. Om in de cabine te werken krijg je slechts 4,5 weken de tijd voordat je compleet 'losgelaten' wordt en het echt helemaal zelf moet doen. Een aardige indicatie van hoe intensief de opleiding is. Mijn strategie: maximaal gezond eten, op tijd naar bed, mijn sociale leven op een bijzonder laag pitje zetten en fit blijven. Helaas is dat laatste bij mij niet helemaal gelukt en de verkoudheid hakt er na een week al stevig in.
meer lezen 5 Berichten

INI is on

Precies 4 maanden na het verlossende bericht dat ik ben aangenomen bij de kleine blauwe, gaat de opleiding eindelijk van start. Ik zit vol gezonde spanning in de auto op weg naar Schiphol voor mn eerste trainingsdag en luister naar de radio. Edwin Evers heeft het over de 'Internationale dag van het Geluk', dat is uitgerekend vandaag. Zou het toeval zijn? Ik denk het niet. We maken kennis met onze Service Trainer, worden welkom geheten door de Directeur Cabinepersoneel en krijgen aansluitend een tour door het Bemanningscentrum op Schiphol. Ik begrijp direct wat er met een 'blauw hart' wordt bedoeld. Wat een warm welkom en wat stralen ze allemaal dezelfde trots uit. Trots omdat ze voor zo'n prachtige organisatie mogen werken.


Onze opleiding (INI) bestaat uit 13 enthousiaste dames en heren. Vanaf moment één is er een klik en dat komt mede door diezelfde gedrevenheid waarmee wij allemaal aan de opleiding beginnen. 13 verschillende personen maar wel allemaal dat gelijke unieke 'ding' waarop we zijn geselecteerd. Er wordt veel informatie uitgewisseld, iedereen is serieus en betrokken maar er wordt ook bijzonder veel gelachen in de groep.

meer lezen 10 Berichten

Geduld? Daar heb ik nu geen tijd voor!

2011, Shell Beach (Australië)
2011, Shell Beach (Australië)

Zo enthousiast als ik was in mijn laatste blog, zo gefrustreerd voelde ik mij de afgelopen dagen. Voordat je bij Nederlandse mooiste luchtvaartmaatschappij aan de slag kunt, moet je vooral héél veel geduld hebben. Ik dacht altijd best geduldig te zijn maar ik moet toegeven, ik ben mezelf deze week behoorlijk tegengekomen. Na een geslaagde medische keuring in november, volgde begin december een veiligheidsonderzoek van de AIVD. Een screening in Nederland bleek alleen niet voldoende. Indien je langer dan drie maanden aaneengesloten in het buitenland hebt gewerkt en gewoond, wordt dit ook meegenomen in de screening. Tenminste, als je dit eerlijk opgeeft. In mijn geval betekent dit een screening van mijn tijd in Australië, waar ik 6 fantastische maanden heb beleefd. Ook al liep ik soms in zeven sloten tegelijk en sprong ik in de outback bij een wild vreemde vent achterop de motor, ik heb me altijd keurig gedragen. De screening was ik dan ook niet zo bang voor, alleen mijn geduld werd afgelopen week wel erg op de proef gesteld.

meer lezen 9 Berichten

Serendipity

Je hebt van die mensen die het leven als één groot avontuur zien. Die wensen en dromen hebben die oneindig lijken. Ik ben er zo'n 'eentje'. Een bucketlist begin ik niet aan, want ik zou niet weten waar ik moet beginnen, eindigen én hoe ik zo'n lijst moet classificeren. Ik vind namelijk heel veel dingen leuk. Keuzes maken? Daar ben ik niet voor in de wieg gelegd.

 

Op het moment dat je in een relatie zit, ben je onbewust vooral bezig met fantaseren over de dingen die je allemaal samen nog wilt ondernemen. Als er dan een moment komt dat er geen 'samen' meer is, dan is dat natuurlijk pijnlijk. Tegelijkertijd opent het weer zoveel nieuwe deuren. Je kunt hardop dromen over hoe je jouw eigen leventje vorm wilt gaan geven. En wat is dat fijn! Het rijtje 'wensen, eisen en grenzen' is een handige checklist die ik vaak gebruik als ik een lastige beslissing moet nemen. Ineens realiseer ik mij dat ik geen rekening meer hoef te houden met grenzen. De wereld ligt namelijk aan m'n voeten en de enige grenzen waar ik rekening mee moet houden zijn mijn eigen grenzen!

meer lezen 19 Berichten