Holy canolli, op naar Sicilië

Net op het moment dat ik klaar ben om aan de vakantie-voorpret te beginnen, zie ik mijn vakantiebestemming voorbijkomen in de nieuwsberichten. Voorbijkomen in de zin van “overstroomde straten van Catania door hevige regenval, aardbeving in de buurt van de Etna.” Niet echt de berichtgeving waar je op zit te wachten als je onwijs toe bent aan vakantie. Ook al houdt het me bezig, ik besluit dat een beetje natuurgeweld mijn vakantiepret niet in de weg mag staan. Met een ‘ja-en-blik’ bekijk ik de laatste updates en besluit mijn backpack met veel positiviteit te vullen. Eenmaal op Schiphol aangekomen begint bij mij het vakantiegevoel altijd direct maar ditmaal is er ook gevoel dat ik nog niet helemaal kan plaatsen. Hoewel ik er ontzettend naar uitkijk merk ik dat ik nog wel even moet wennen aan het feit dat ik vanaf nu in de basis alleen ben. Ik koop een goed boek, nestel me neer met een grote beker koffie en begin me steeds wat relaxter te voelen. Tijdens het lezen blijven m’n gedachten hangen bij een mooie quote: If we don’t get lost, we’ll never find a new route.’ En dat is precies wat het is. Deze reis kan me alleen maar heel veel brengen, dus weg met die zenuwen, op naar een mooie ervaring! 

De warmte is direct voelbaar als we landen op de luchthaven van Catania. Het lange wachten bij de bagageband zorgt voor lichte paniek. Ze hebben mijn tas toch wel aan boord geladen op schiphol? Ik sta naast zes vriendelijke heren (uit Twente) die hetzelfde gevoel met mij delen. Hoe langer we wachten hoe meer grappen ze maken over hun ‘vermiste’ bagage. Ze vertellen over hun vakantieplannen, hun jaarlijkse uitje waarbij ze met de racefiets gaan touren over het eiland. Ook ik deel mijn reisplannen met hun. Unaniem besluiten ze dat vriend Piet wel gemist kan worden om mij gezelschap te houden, want fietsen is toch niet echt zijn kwaliteit en alleen reizen dat vinden ze maar niks. Zou mijn vader ze hebben gestuurd? Ze hebben in ieder geval wel dezelfde leeftijd. Ik bedank ze voor het aanbod en pak de Airport shuttle naar het centrum van Catania. Het Eco hostel ligt heel centraal, is hyper modern en biedt plaats aan 13 backpackers. Het voelt direct als een fijne plek! Ik pak een welkomstdrankje, ga buiten op het terras zitten en binnen 10 minuten ontstaat het idee om een hapje te gaan eten met de Amerikaanse Daniëlle en Engelse Charlie. Een goed begin van mijn verblijf in Catania en het bewijs dat alleen reizen niet betekent dat je ook letterlijk alleen bent.


Ik schuif aan het ontbijt en moet lachen om de slechte muzieksmaak van de receptioniste. ‘All by myself’ van Céline Dion galmt door de speakers. Godzijdank heeft het totaal geen overeenstemming met hoe ik mij voel. Ik begin m’n dag al vroeg met een bezoek aan de welbekende vismarkt. Het is net een theaterspel en het lijkt wel alsof ik de enige vrouw ben tussen al die hysterisch schreeuwende mannen. Ze lijken ruzie te maken met elkaar maar als je goed kijkt en luistert gaat het puur om de verkoop. Ik word indringend aangestaard en bij iedere vis die onder mijn neus wordt gedrukt lach ik vriendelijk en loop ik snel door. De rest van de dag slenter ik door de straatjes van Catania, geniet van lokale lekkernijen en de spontane gesprekken met de inwoners van Catania. Catania heeft qua stad niet veel bijzonderheden maar wat de stad wel echt de moeite waard maakt zijn de mensen. Iedereen is enorm vriendelijk en het aantal toeristen is beperkt. Op een bankje in het park geniet ik van de zonnestralen en leer ik wat Italiaanse woorden. Andersom leer ik een tweetal Italianen wat Nederlands maar ik kom niet verder dan het oefenen van de ‘gggg-klank’. Aan het eind van de middag plof ik uitgeteld neer voor het hostel. Mijn voeten doen zeer van de 13 kilometer slenteren en net als ik mijn ogen even wil sluiten vraagt de Amerikaanse Danielle of ik zin heb om een drankje te doen. Twee Aperol spritz en 4 glazen wijn later rollen we rond middernacht uit een extreem foute karaoke bar (waar ik schaamteloos heb staan zingen). 


Na een te korte nacht moet ik haasten om mijn trein naar Palermo te halen. Ik probeer een sprintje te trekken maar dat haalt weinig uit met het drukke verkeer en mijn enorme backpack. Een man die geparkeerd staat wenkt me en vraagt of ik een lift wil. Zowel mijn verstand als intuïtie roepen beide: negeren en doorlopen! Net op het moment dat ik de drukke straat wil oversteken zwaait een vriendelijke oude man vanuit zijn auto naar mij. De vragen waar ik naar toe moet en of ik een lift wil worden opnieuw gesteld. Hij heeft duidelijk z’n pensioenleeftijd al bereikt en alle vrijheid om een stukje om te rijden voor mij. Ik gooi m’n backpack in zijn kofferbak en stap in. De man verteld over z’n familie in Nederland, over zijn werk op de ‘fish market’ en zijn identieke tweelingbroer. Hij begint in het Italiaans te zingen en ik zie het station in de verte al liggen, welke ik te voet nooit op tijd zou hebben bereikt. Ik bedank hem voor de rit en de leuke ontmoeting. ‘Ciao Bella’ roept hij me na. ‘Arriverdeci’ lieve oude man. 



Reactie schrijven

Commentaren: 16
  • #1

    Mam (woensdag, 10 oktober 2018 18:00)

    Ik lees dat je geniet en leuke mensen ontmoet.
    Maar blijf wel je intuïtie volgen��

  • #2

    Pa (woensdag, 10 oktober 2018 18:05)

    Een mooi verhaal Amber .
    Fijn dat je je al thuis voelt daar.
    Ik had die jongens getipt dat je daar was ha ha.Gr.Pa

  • #3

    Leoni (woensdag, 10 oktober 2018 18:41)

    Ahh wat super leuk weer geschreven! En wat heb je in een korte tijd alweer super veel leuks meegemaakt! Zo cool dat je dit doet! Heel veel plezier nog he!!

  • #4

    Nicole (donderdag, 11 oktober 2018 22:20)

    Leuk om te lezen en stiekem beetje jaloers dat je dit alleen doet. Stoer.

  • #5

    MirjaM (vrijdag, 12 oktober 2018 07:19)

    Aaah... Bella Italia!!
    Geniet! :-)

  • #6

    Liset (vrijdag, 12 oktober 2018 08:03)

    Oh, wat heb je weer leuk geschreven Amber!! Alsof je me meeneemt op je reis. Heel leuk! Geniet ervan!!

  • #7

    Jolande (vrijdag, 12 oktober 2018 08:54)

    Heerlijk Amber, go for it! Geniet ervan en geweldig dat wij een beetje mogen meegenieten door jouw verhalen!

  • #8

    Thea (vrijdag, 12 oktober 2018 11:12)

    Lekker bezig nog ff oefenen met zingen mooie mensen zijn er overal maar bovenal ben jij ereen x

  • #9

    Dea (vrijdag, 12 oktober 2018 11:17)

    Beeldend geschreven Amber. Ik zie de plekken zo voor me.
    Geniet ervan.

  • #10

    Maurizio (vrijdag, 12 oktober 2018 12:51)

    ⚘⚘⚘Super Amber, ik lees dat jij goed hebt naar je zin. Ik kan niet jaloers worden omdat ik weet hoe het is, maar ik mis het wel ! Geniet er van alles Amber. Ciao bella ragazza, arrivederci in Olanda. ⚘⚘⚘

  • #11

    Marian (vrijdag, 12 oktober 2018 13:39)

    Mooi om te lezen....dat je openstaat voor ontmoetingen van mensen. Geniet van alles om je heen.
    Have fun�

  • #12

    Anne (vrijdag, 12 oktober 2018 16:31)

    Wat een leuke tekst Bambi! Je neemt de lezer echt mee naar het mooie Italië. Wat fijn dat je het leuk hebt, wat goed dat je erbent!

    Heel veel plezier meid! En "if we don’t get lost, we’ll never find a new route", die blijft hangen ;)

  • #13

    JanS (vrijdag, 12 oktober 2018 17:54)

    Mooi verhaal Amber. Gelukkig valt de schade voor jou nog wel mee. Enjoy and think positive!

  • #14

    Hans Middelkamp (vrijdag, 12 oktober 2018 19:24)

    Dag Amber wat leuk om te lezen en geschreven .Tijd voor een boek misschien �Geniet ervan en veel plezier�

  • #15

    Richèl (zaterdag, 13 oktober 2018 12:06)

    Waaauw, wat een super leuk verhaal! Fantastisch geschreven Amber, geniet van je reis!

  • #16

    Annemieke (zaterdag, 13 oktober 2018 16:49)

    Wauw Amber, wat beeldend geschreven, mooi!