Geduld? Daar heb ik nu geen tijd voor!

2011, Shell Beach (Australië)
2011, Shell Beach (Australië)

Zo enthousiast als ik was in mijn laatste blog, zo gefrustreerd voelde ik mij de afgelopen dagen. Voordat je bij Nederlandse mooiste luchtvaartmaatschappij aan de slag kunt, moet je vooral héél veel geduld hebben. Ik dacht altijd best geduldig te zijn maar ik moet toegeven, ik ben mezelf deze week behoorlijk tegengekomen. Na een geslaagde medische keuring in november, volgde begin december een veiligheidsonderzoek van de AIVD. Een screening in Nederland bleek alleen niet voldoende. Indien je langer dan drie maanden aaneengesloten in het buitenland hebt gewerkt en gewoond, wordt dit ook meegenomen in de screening. Tenminste, als je dit eerlijk opgeeft. In mijn geval betekent dit een screening van mijn tijd in Australië, waar ik 6 fantastische maanden heb beleefd. Ook al liep ik soms in zeven sloten tegelijk en sprong ik in de outback bij een wild vreemde vent achterop de motor, ik heb me altijd keurig gedragen. De screening was ik dan ook niet zo bang voor, alleen mijn geduld werd afgelopen week wel erg op de proef gesteld.

Op 4 december heb ik mij op verzoek van het Ministerie van Binnenlandse Zaken gemeld bij de Australian Federal Police in Canberra. Het lijkt allemaal heel eenvoudig. Je meldt je online aan voor een National Police Check, betaalt 40 dollar en binnen 16 dagen ontvang je bericht. Tenminste, dat is de standaard procedure. Al binnen één dag ontvang ik een reactie dat ik meer bewijslasten moet aanleveren. Zo ijverig als ik ben, heb ik dit dezelfde dag nog opgepakt. Ik heb contact gezocht met mijn toekomstige werkgever en gevraagd om extra informatie. Binnen een week heb ik de gevraagde documenten binnen en stuur ik ze opnieuw naar het loket in Australië. Ik stuur er een mail achteraan of de info voldoende is. Helaas krijg ik hierop geen reactie. Een week later stuur ik nogmaals een mailtje, geen respons. De week er na weer een mail, opnieuw geen respons. En toen kwamen de feestdagen. Tja, dan verwacht je niet dat een overheidsinstelling actief is. Nog meer geduld? Daar heb ik nu echt geen tijd voor! 

 

Het is inmiddels januari, ik heb nog niks uit Australië vernomen en ik begin hem behoorlijk te knijpen. Het wachten duurt lang en ik lees dat de eerste opleidingen al zijn ingepland en ik ben er helaas nog niet bij. Niet weten waar je aan toe bent is bijzonder irritant. Helemaal als je weet dat je door die onzekerheid misschien wel nee moet gaan zeggen tegen een leuke woning. Na een telefoongesprek met de Nederlandse Marechaussee, dat overigens niks oplevert, besluit ik met het loket in Australië te bellen. Om 23:00 uur ’s avonds in Nederland, lokale tijd 9:00 uur in de ochtend in Canberra, hang ik aan de lijn. Tot twee keer toe wordt de verbinding direct verbroken zodra ik het wachtmuziekje heb overleefd. Bij poging nummer drie krijg ik eindelijk een medewerker aan de lijn. Zo liefdevol als ik altijd ben ontvangen in Australië, zo tenenkrommend en zakelijk word ik nu te woord gestaan. Ze heet Karen en heeft geen enkel mailtje van mij ontvangen sinds de betreffende 4 december. Ik ben verbaasd. Al 5 weken later en geen stap verder. In het gesprek krijg ik geen antwoorden op mijn vragen. Wel krijg ik minimaal 12 keer te horen dat ze ‘proper identification’ van mij nodig heeft. En wel in het Engels graag, anders nemen we je dossier niet in behandeling. Een kopie paspoort, creditcardgegevens en diverse (vertaalde) brieven zijn niet voldoende. Ze noemt als voorbeeld een ‘bank statement’, een rekeningoverzicht in het Engels. Na moeizaam gesprek van 15 minuten verbreek ik de verbinding. Mijn warme herinneringen aan dit fantastische land raken ver naar de achtergrond. Het is inmiddels al nacht en het enige licht dat aan de Smidsstraat nog brandt, is die van mij. Ik google naar ervaringen van anderen maar stuit op niks. Het kan toch niet waar zijn dat ik als enige tegen deze bureaucratische muur op loop? De klantenservice van de bank is 24-uur per dag bereikbaar en ik besluit maar direct door te pakken, want slapen zit er nu toch niet in. Zonder enige vorm van schaamte bel ik ’s nachts met de klantenservice van mijn bank en vervolgens ook met de creditcardmaatschappij. Het is 00:30 uur ’s nachts als ik het laatste telefoontje beëindig. Zowel de creditcardmaatschappij als de bank kunnen niets voor mij betekenen en het verzoek is om tijdens kantoortijden even terug te bellen. Zucht..

De volgende ochtend zit ik met dikke wallen en een hoofd vol frustratie op kantoor. Ik ben op oorlogspad en ga driftig op zoek naar oplossingen. Ik vraag een Internationaal uittreksel van ’t bevolkingsregister aan bij de lokale gemeente. Voor de zekerheid ook maar een vertaling van mijn Nederlandse rijbewijs via de RDW. Ik mag van geluk spreken dat mijn moeder bij de gemeente werkt. Binnen een half uur heb ik het aangevraagde document al binnen per mail. Ik zet het document direct door naar het loket in Australië en neem contact op met KLM om mijn situatie uit te leggen. Ondanks veel begrip kunnen zij mij niet indelen op de eerst volgende opleidingsgroep (INI) zonder goedkeuring van de AIVD. Ik sta ‘pending’ op de lijst van 20 maart en schuif automatisch door naar de eerst volgende opleidingsgroep indien de keuring niet officieel rond is voor 20 januari. In de avond kruip ik opnieuw achter m'n laptop. Ik zet nogmaals alles op de mail, voeg alle documenten nogmaals toe en stuur het verzoek mij spoedig te informeren, omdat ik anders mijn baan wel kan vergeten. Een leugentje om bestwil en een beetje druk zetten kan geen kwaad! Nog geen 1,5 uur later check ik mijn mail en zie tot grote verbazing het verlossende bericht:

"We are pleased to inform that your National Police Check (NCP) has been completed!"

Wat een opluchting. Het kan dus toch! Van de slaap die ik van plan was in te halen, komt weinig terecht. Ik lig vol energie te stuiteren in bed! De laatste twijfels zijn weggenomen, mijn enthousiasme is terug en het fantaseren over mijn droombaan en een verhuizing kan nu echt beginnen!

 


Reactie schrijven

Commentaren: 9
  • #1

    Mam (donderdag, 12 januari 2017 14:02)

    Mooi geschreven schattie❤️

  • #2

    Manon (donderdag, 12 januari 2017 14:19)

    Jeetje Amber wat een gedoe ! Gelukkig alles gelukt nu. Hopelijk kun je 20 maart beginnen.succes met alles �

  • #3

    MirjaM (donderdag, 12 januari 2017 17:06)

    Jeeeeuuuuuj! Nu hopen dat ze bij KLM je geduld niet nóg langer op de proef stellen :-)

  • #4

    Amber (zaterdag, 14 januari 2017 08:36)

    Thanks mam en Manon! :)

    Dat hoop ik ook niet Mirjam! Deze week laten ze iets horen.. Fingers crossed!

  • #5

    Marc (zaterdag, 14 januari 2017 15:47)

    Hey Amber,

    Leuke blogs om te lezen!

    Heel veel succes met jouw nieuwe uitdaging en baan!

  • #6

    Jildou (vrijdag, 20 januari 2017 21:52)

    En en en! Al de definitieve startdatum? Hoop het zo!!

  • #7

    Emmelie (donderdag, 09 maart 2017 18:18)

    Hi Amber, leuk om jouw verhaal te lezen! Ik zit zelf in mijn examen jaar, nog 1 examen te gaan! Ik kan niet wachten tot ik eindelijk mag solliciteren bij KLC. Geduld is inderdaad een schone zaak. Groetjes Emmelie

  • #8

    Amber (donderdag, 09 maart 2017 19:09)

    Hi Emmelie! Bedankt voor je berichtje! Leuk om te lezen dat je ook zo'n passie hebt om te gaan vliegen! Vanaf volgende week zal ik regelmatig mijn ervaringen gaan delen via m'n blog :)! Succes met je laatste loodjes!

    Groetjes Amber

  • #9

    Emmelie (donderdag, 09 maart 2017 19:56)

    Super leuk! Ik ben benieuwd. Dankjewel!

    Groetjes Emmelie