Roadtrippen 2.0

Nu  het rijbewijs eindelijk in ons bezit is kunnen we aan de volgende roadtrip beginnen! Het is zaterdagochtend 27 september en we wisselen onze huurauto in voor een giga stoere camper van Escape Campervans! Iedere camper is afzonderlijk door een kunstenaar beschilderd met een gaaf design. Er rijden in totaal 200 verschillende campers rond! Wij zijn gelijk verkocht als we de sleutels in ontvangst nemen. De camper is voorzien van alle gemakken; een keukenblok incl. dubbel gaspit, koelkast, een afzuigkap (de achterklep kan open), kingsize bed en twee hele comfortabele stoelen. Hij zuipt als een tierelier maar het allerbelangrijkste: hij schittert op het asfalt. Deze Ford met Amerikaanse megabumper is the king of the road! We laten het mooie Californië achter ons en geven gas richting Palm Springs.

Vlak voordat we de Palm Springs naderen maken we een stop bij een oversized outlet center. We slaan onze slag in de Converse Store. De overige winkels blijken toch wat tegen te vallen. Het is al laat dus hoppa, door naar onze eindbestemming! Voor de eerste nacht heb ik een hotel geregeld. Bij het inchecken legt de receptionist ons uit dat ze goed en slecht nieuws heeft: “We zijn helaas volgeboekt vanwege twee bruiloften maar we hebben een kamer geregeld in het luxe hotel Renaissance hier vlakbij.” Ik probeer er nog een gratis ontbijt uit te slepen maar helaas zonder succes. Renaissance is al een dikke upgrade dus we mogen niet klagen! We ploffen neer op ons bed in een prachtige kamer en maken een heerlijke sandwich klaar als avondeten.

 

Klaar om het mooie binnenland van Amerika te ontdekken! Eerst een bezoek aan de Hooverdam, vanwaar we doorrijden naar de Grand Canyon, 1 van de 7 wereldwonderen, gelegen in de staat Arizona! De canyon heeft een lengte van ruim 400 kilometer. Niet voor te stellen zo groot. We bezoeken de South Rim en wandelen langs de enorme afgronden en genieten van het reuzachtige landschap. Daarnaast verbazen we ons over de vele domme toeristen die letterlijk over de bordjes heenstappen waarop staat ‘Do not pass beyond this point’. Mochten ze komen te vallen, wij gaan ze in ieder geval niet redden ;). Vanuit hier rijden we richting Page, ten noorden van de Grand Canyon. Er zijn twee wegen naar Page en wij besluiten de kortste route te kiezen. De zon is allang onder en we zijn al aardig op weg als we een wegversperring zien met de aanduiding ‘This road is closed.’ Na een kort overleg met een Frans stel in een cabrio besluiten we de gok te wagen en de wegversperring te negeren (lees: afzetborden/pionnen/kabel verwijderen). Om een lang verhaal kort te maken, we worden halverwege de wegversperring door een wegwerker in een jeep ingehaald die ons vriendelijk doch dringend verzoekt om weer terug te gaan. Leuke actie maar het heeft ons niets opgeleverd, enkel een 1,5 uur vertraging. Het is al laat als we de stad binnenkomen en besluiten daarom de camper op een parkeerterrein van een hotel neer te zetten, waar we ondanks alle adrenaline als een blok in slaap vallen.

 

We worden wakker in de volgende staat: Utah. Page is omringt met schitterende natuur van de Glenn Canyon en gelegen aan het mooie water van Lake Powel. Voor het eerst sinds onze trip trekken we onze zwemkleding uit de koffer. Het water is kraakhelder en ook al staan er meerdere campers langs de waterkant, het lijkt alsof wij de enige op aarde zijn. Wat genieten! Henk-Jan maakt een heerlijke lunch klaar die we aan het water opeten. Vanuit hier is de route die we vervolgen schitterend! Ieder landschap op onze route is echt uniek. Bryce Canyon NP is de volgende stop en ongelofelijk mooi. We lopen een trail van 5 kilometer. Vanwege de enorme hoogte (2400/2800 meter) zijn alle toeristen enorm dik ingepakt, zelfs voorzien van muts en shawl. Wij zijn optimistisch en dan ook de enigen die in een korte broek lopen. We worden nagestaard en door velen voor gek verklaard. Heerlijk die frisse berglucht! De route door het landschap is onbeschrijfelijk zo mooi. Het park biedt de mogelijkheid om na een paar dagen reizen eindelijk weer lekker te kunnen douchen. Vervolgens staan we te klappertanden om de zon onder te zien gaan. We leggen het vast op de film wat vast prachtige beelden zal opleveren. Terwijl ik in de lobby van een hotel voor de openhaard wacht tot alle accu’s weer zijn opgeladen, maakt Henk-Jan een lekkere maaltijd klaar. Te lief! Half bevroren komt hij een half uur later weer binnen met twee schaaltjes eten bedekt met folie. Gelukkig zijn Amerikanen enorm tolerant en kunnen we onze maaltijd in de verwarmde lobby opeten.

 

Als Henk-Jan inmiddels aardig ontdooit is moeten we de kou weer in. Met kleding en al kruipen we in de camper onder onze deken. Ondanks dat we ons aan elkaar kunnen opwarmen doen we geen oog dicht. Na een gebroken nacht gaat de wekker voor de eerste keer deze vakantie. We halen het record snoozen maar desondanks zijn we nog op tijd om om 7:25 uur de zeer bijzondere zonsopgang te zien. De zonsopgang in Bryce Canyon op 2800 meter hoogte schijnt 1 van de meest bijzondere sunrises te zijn. Zodra de zon aan de hemel staat beginnen we langzaam weer op te warmen en zijn we klaar voor een nieuwe dag in dit geweldige land! Vanuit Bryce rijden we door naar het laatste park van onze trip: Zion Nationaal Park. Dit is weer een totaal ander landschap, prachtig! In de avond verlaten we Zion en rijden we door naar onze eindbestemming: Las Vegas! We kijken er allebei ontzettend naar uit om onze laatste dollars om te zetten in de jackpot. Mocht dit lukken dan zien we elkaar weer in 2016.


Reactie schrijven

Commentaren: 0