Waarom ik op vrijdag de 13e binnen moet blijven

Ik heb een gezond verstand en ik kan zaken ook prima relativeren. Maar ondanks dat ben ik niet zo’n fan van vrijdag de 13e. Het is vooral de ‘13’ die mij niet zo lekker ligt. En daar schijnen gelukkig meer mensen last van te hebben. Zo ontbreekt er bijvoorbeeld altijd een rij 13 in een vliegtuig, puur om te voorkomen dat mensen weigeren om op deze rij plaats te nemen. Zo bijgelovig ben ik gelukkig weer niet, maar door onbekende reden gaat er op zo’n dag als vrijdag de 13e wel altijd van alles mis. Oké, vooral bij mij dan. Ook dit jaar had deze dag niet echt het beste met mij voor. Een dag waarop ik mezelf gewoon thuis had moeten opsluiten. Dan was mij in ieder geval heel wat bespaard gebleven. Hierbij een greep uit de meest onhandige dag uit mijn leven als Cabin Attendant! 

meer lezen 0 commentaren

De Preikestolen, het mooiste stukje Noorwegen

Het is 1 minuut over 5 als ik wakker schrik van het geluid van mijn telefoon. Ik zit rechtop in bed en het is mijn werkgever die mij er aan herinnert dat ik stand-by sta. Ik krijg de mededeling dat er een 3-daagse op de planning staat met als hoogtepunt een lange stop in Stavanger. Ik ben groot fan van Noorwegen dus hier mogen ze me elke dag wel voor wakker bellen! Ik krijg een uur om mij kant-en-klaar op Schiphol te melden. Ik spring uit bed, schiet in m'n uniform en blijk ineens uitstekend in multitasken! Binnen een kwartier zit ik opgetuigd en al (met kleine ogen) in mijn auto richting Schiphol. Er is geen 'kip' op de weg, dus voldoende mogelijkheden om het gaspedaal flink in te trappen. Met nog 5 minuten reserve-tijd kom ik aan op mijn werk! Living the dream :-)

 

meer lezen 1 commentaren

De fijne plek die 'thuis' heet

Als backpacker zwierf ik 8 maanden rond en leefde ik voortdurend uit mijn rugzak. Een tas met slechts 10 liter inhoud en werkelijk mijn hele levensonderhoud paste er in. Vraag me niet hoe, maar het is gelukt! Ik ging back to basic, sliep in een tentje, camper en hostels. Soms zelfs met meerdere in een kamer waar ik met vreemden een stapelbed deelde. Ik vond het allemaal prima, voelde me (bijna) overal thuis en genoot juist van die vrijheid! Totdat het einde van dit avontuur in zicht kwam, veranderde mijn gevoel. Ik begon ineens te verlangen naar een eigen plek en in het bijzonder mijn eigen kledingkast èn mijn eigen bed

meer lezen 1 commentaren

Een beetje Lagom in m'n leven graag!

Ken je het gevoel dat je echt relaxt bent en even nergens aan denkt? Dat je niet bezig bent met wat er die dag allemaal moet gebeuren, hoe laat het is en wie je nog een appje terug moet sturen? Dat je geen idee hebt waar en met wie je vrienden en familie uithangen? Ik denk dat iedereen deze vraag graag met 'ja' wil beantwoorden, maar het voor de meesten toch echt een dikke 'nee' is. Want we zijn met z'n allen compleet vergroeid met onze smartphone en die irritante 'ananas' (zoals de tv-commercial het mooi in beeld brengt) staan we dagelijks mee op en nemen we gezellig mee naar bed. En diezelfde ananas geeft ons veel te veel informatie waar we vaak geen reet mee kunnen. Informatie waar je ook niet altijd even blij van wordt. Want al die leuke bezigheden van anderen zien, terwijl jezelf al uren in je huispak op de bank ligt sip te zijn, is niet heel prettig voor je eigen gemoedsrust.

meer lezen 2 commentaren

Het leven van een Cabin Attendant

Als ik mensen vertel over mijn werk als Cabin Attendant, krijg ik vooral heel veel leuke en positieve reacties. Toch bestaan er best wel wat vooroordelen over deze avontuurlijke job en dat komt vooral door onwetendheid. Op een feestje krijg ik vaak een waterval van vragen over mij heen en dat is best begrijpelijk, want het is natuurlijk geen baan die veel voorkomt. De variatie in de vragen die gesteld worden is niet heel groot en zijn vaak al beantwoord voordat ze daadwerkelijk gesteld zijn. "Wat is je mooiste bestemming? Wat is het gekste wat je aan boord hebt meegemaakt? Gaan alle piloten vreemd?" De meesten hebben werkelijk geen idee hoe het leven in de luchtvaart uitziet en in hun beleving ben je niet meer dan een trolley-dolly. Ik heb na een paar maanden best een goed beeld gekregen en deel dan ook graag de voor- maar ook de nadelen van deze droombaan!

meer lezen 10 commentaren

Swipen op goed geluk

Verliefd zijn zonder dat je die persoon ooit in het echt hebt ontmoet. Zou het echt kunnen? Online daten is helemaal van deze tijd maar het blijft natuurlijk het leukste om iemand gewoon spontaan tegen het lijf te lopen. Al is dat best lastig, want de spoeling wordt dunner naarmate je de 30 hebt bereikt en hoe herken je een vrijgezel in een overvolle kroeg? Daarnaast kan zijn stem, zijn glimlach of zijn geur al bepalend zijn of je als een blok voor hem valt. Tja, dat is moeilijk te peilen als je hem alleen van een foto kent. Hoewel ik echt geen voorstander ben van online daten, zijn er wel eens momenten dat ik de verleiding en mijn nieuwsgierigheid even niet kan bedwingen. Eventjes ongegeneerd 'swipen' op één van de apps. In de meeste gevallen eindigt dit swipen binnen een dag met frustratie en het deleten van de app als gevolg.

meer lezen 8 commentaren

Wedding bubble

Trouwen. Het heeft nooit bovenaan mijn lijstje met dromen gestaan omdat ik ten eerste niet zo'n held ben in sparen en ten tweede liever mijn geld spendeer aan een enkele reis paradijs. Maar zodra ik weer een bruiloft heb, word ik compleet opgezogen in de 'wedding bubble' en vind ik trouwen fantastisch! Ik loop de hele dag met een enorme grijns rond en ben zwaar vatbaar voor iedere vorm van romantiek. Emotioneel gezien bereik ik mijn top en dan met name als er lieve woorden worden gesproken en pakkende muziek wordt gedraaid. Tegenwoordig heb je zelfs live muziek tijdens de ceremonie, nou dan kun je mij echt opvegen. Tijdens de dag maak ik continu aantekeningen in m'n hoofd wat ik juist wel of juist niet zou willen op mijn 'eigen' bruiloft. Bizar dat ik daar over nadenk, want om te kunnen trouwen is een man niet overbodig. Misschien verstandig om die eerst eens te strikken voordat ik verdere plannen maak. ;)

meer lezen 1 commentaren

Trowback to my first backpack

Ik was 25 lentes jong, had net mijn HBO-diploma in ontvangst genomen en was zwaar overtuigd dat ik eerst mijn vleugels moest uitslaan voordat 't 'echte' leven zou beginnen. De wijde wereld in! Ik besloot eerst een jaartje te gaan vliegen als stewardess en dit leek na een lange selectieprocedure ook nog echt te gaan lukken. Totdat de economische crisis invloed kreeg op de luchtvaart en mijn opleidingsgroep werd geannuleerd. Een droom die ik naast het vliegen heel sterk had, was backpacken 'Down Under'. Want als je dan toch weg gaat, dan wil je het liefst zo ver mogelijk! Een reismaatje was snel gevonden, want Mirte die ook hetzelfde slechte nieuws had ontvangen, stond te popelen om dit avontuur samen aan te gaan!

meer lezen 8 commentaren

Je wordt met de lach leuker!

Iedere passagier stapt bij ons aan boord met een 'eigen' verhaal. De ene passagier is vrolijk, want er staat een heerlijke vakantie op de planning. De ander is op zakenreis, komt net van een vertraagde vlucht en is gespannen of hij wel op tijd komt op een belangrijk congres. Weer een ander is onderweg voor een familiebezoek vanwege een verdrietige gebeurtenis. Als je al die afzonderlijke verhalen van te voren zou weten, zou het werken aan boord een stuk eenvoudiger zijn. Nu is het aanvoelen, inschatten en op de juiste manier de passagiers benaderen. En natuurlijk met een oprechte glimlach, want die doet het vrijwel altijd goed. 

meer lezen 2 commentaren

Hang de slingers op, waar je ook bent!

Ik heb het geluk dat ik uitgerekend op mijn verjaardag aan het werk mag! Na een korte nacht en een hele fijne avond rondstruinen in het prachtige Krakau vliegen we op 2 juni (met een extra rimpel) via Amsterdam naar het Noorse Trondheim. Deze bestemming staat hoog op m'n lijstje! Het voelt daarom als een 'cadeautje' dat ik uitgerekend op deze 'speciale' dag naar Trondheim vlieg. Alhoewel, speciaal? Sinds het moment dat ik '30' ben geworden heeft het enthousiasme rond mijn verjaardag zich ingeruild voor iets anders. Natuurlijk ben ik dankbaar om deze leeftijd te bereiken, maar ik vind het stempeltje 30-plusser toch best wel een dingetje. Ik voel me namelijk absoluut geen dertiger en blijkbaar zie ik er ook niet uit als een dertiger. Ik word steevast jonger geschat en een passagier aan boord complimenteerde mij onlangs nog met het feit dat ik helemaal geen 'vliegrimpels' heb. Dit jaar word ik voor de 5e keer opnieuw 28 lentes jong. Oké, genoeg zelfmedelijden! Als je jarig bent, moet je natuurlijk wel gewoon de slingers op hangen!

meer lezen 7 commentaren