Autorijden op z’n Italiaans

Zingaro National Park
Zingaro National Park

Er staat een nieuw avontuur op de planning, want deze ‘flash-packer’ gaat een roadtrip maken! Voor het echte Italiaanse gevoel heb ik een Fiat 500 gereserveerd. Als ik de sleutels in ontvangst neem blijkt deze Fiat ‘ietsje’ groter uitgevallen dan gepland. Er blijkt alleen een Ford Kuga beschikbaar (waarvan ik mij later realiseer dat ik m’n handen dicht mag knijpen met een auto als deze). Enthousiast over het avontuur dat gaat komen verlaat ik het verhuurstation. Mijn enthousiasme maakt al snel plaats voor lichte paniek als ik de hoofdstraat van Palermo inrijd. Mijn eerdere vermoeden wordt bevestigd. Italianen krijgen hun rijbewijs werkelijk bij een pakje boter. Ik houd mijn handen stevig aan het stuur in de idiote positie van ‘10 voor 2’. Mijn ogen schieten van links naar rechts. Ik ben te bang om iets over het hoofd te zien. Dat ik als enige weggebruiker de verkeersregels wel serieus lijk te nemen blijkt niet handig. Terwijl ik netjes voorrang verleen aan een auto van rechts, word ik links door meerdere auto’s ingehaald. Ook stoppen voor het rode verkeerslicht wordt niet gewaardeerd. Opnieuw slaan de Italianen driftig op de claxon en er verschijnt een kwaaie blik in mijn achteruitkijkspiegel. Ik weet niet wat wijsheid is, maar besluit uiteindelijk maar mee te gaan in de Italiaanse rijstijl. Na 40 minuten laat ik de drukke stad achter me en rij ik eindelijk de snelweg op. Er gaat een golf van opluchting door me heen en ik zet het geluid van de radio weer aan. Let's go!

meer lezen

Cefalù en Taormina

Cefalù
Cefalù

Het is alweer dag 5 van m’n solotrip als ik aan het eind van de ochtend het stadje Cefalù bereik. Ik word ‘s middags gezelschap gehouden door de Duitse Tim, die voorstelt om ‘la Rocca’ te beklimmen. La Rocca is een gigantische rotspartij die uit de zee omhoog komt. De beklimming hiervan is absoluut de moeite waard en biedt een adembenemend uitzicht over de omgeving. Het stadje zelf is een authentiek Italiaanse vissersplaatsje, met smalle gezellige straatjes, bomvol leuke restaurantjes en middenin het centrum staat een onwijs mooie kathedraal. Het stadje is echt een relaxte plek om te zijn na het drukke Palermo. Waar ik vooral van geniet is mijn verblijf bij de gastvrije Giusi. Ik heb de bovenverdieping van haar woning voor mijzelf (geboekt via Airbnb) en dat is heerlijk na een verblijf in een gedeelde kamer in een hostel. Uitgebreid douchen met ‘echte’ handdoeken en heerlijk chillen op een tweepersoonsbed. Gelukkiger kun je mij op dit moment niet krijgen. Dat ik na gemiddeld 13 kilometer wandelen per dag (en korte hostelnachten) wel wat slaap kan gebruiken is te merken. De volgende morgen ontwaak ik veel te laat voor het ontbijt. De lieve gastvrouw Giuisi nodigt mij uit om aan te schuiven voor de lunch. Ik word blij van haar energie en al zingend kookt ze een heerlijke Siciliaanse pasta voor ons tweetjes. We communiceren met elkaar met handen en voeten en met behulp van een vertaal-app op haar laptop. Na de lunch pak ik mijn tas in, bedank Giuisi voor de enorme gastvrijheid en vervolg ik mijn reis van Cefalù naar de stad Taormina. 

meer lezen 3 Berichten

Te voet door het vriendelijke Palermo

Palermo
Palermo

Ik begin de ochtend in een rustige wijk van Palermo, waar voornamelijk locals te vinden zijn. Het is duidelijk merkbaar dat het naseizoen is aangebroken in Sicilië. Er zijn relatief weinig toeristen op straat en de lokale mensen zijn heel relaxt en geïnteresseerd. Ze zijn vooral heel vriendelijk en ‘ciao bella’ lijkt bijna een gewoonte als ik ze passeer. Op een plekje in het zonnetje lak ik mijn teennagels, blader ik door m’n reisgids en geniet ik van de rust en het feit dat ik helemaal niks moet. Vanaf een afstandje zie ik een groep Italianen driftig naar me zwaaien. Ze zijn een vervallen gebouw met prachtige muurschilderingen aan het renoveren en lassen zo te zien graag een pauze in. Ik pak mijn spulletjes, loop in hun richting en besluit een praatje met ze te maken. Ze spreken geen woord Engels en ik geen woord Italiaans maar gek genoeg begrijpen we elkaar in zekere zin. Ze halen koffie bij een tentje op de hoek zonder mij over te slaan. Ik drink mijn eerste espresso en besluit direct dat voorzichtig nippen verstandiger is. De smaak van espresso is intens en lekkerder dan verwacht. 

meer lezen 6 Berichten

Holy canolli, op naar Sicilië

Net op het moment dat ik klaar ben om aan de vakantie-voorpret te beginnen, zie ik mijn vakantiebestemming voorbijkomen in de nieuwsberichten. Voorbijkomen in de zin van “overstroomde straten van Catania door hevige regenval, aardbeving in de buurt van de Etna.” Niet echt de berichtgeving waar je op zit te wachten als je onwijs toe bent aan vakantie. Ook al houdt het me bezig, ik besluit dat een beetje natuurgeweld mijn vakantiepret niet in de weg mag staan. Met een ‘ja-en-blik’ bekijk ik de laatste updates en besluit mijn backpack met veel positiviteit te vullen. Eenmaal op Schiphol aangekomen begint bij mij het vakantiegevoel altijd direct maar ditmaal is er ook gevoel dat ik nog niet helemaal kan plaatsen. Hoewel ik er ontzettend naar uitkijk merk ik dat ik nog wel even moet wennen aan het feit dat ik vanaf nu in de basis alleen ben. Ik koop een goed boek, nestel me neer met een grote beker koffie en begin me steeds wat relaxter te voelen. Tijdens het lezen blijven m’n gedachten hangen bij een mooie quote: If we don’t get lost, we’ll never find a new route.’ En dat is precies wat het is. Deze reis kan me alleen maar heel veel brengen, dus weg met die zenuwen, op naar een mooie ervaring! 

meer lezen 16 Berichten

Mijn backpack & ik

Reizen maken doe je samen. Tenminste, als ik de meeste mensen om mij heen moet geloven. Maar is dat ook zo? Hoe leuk al mijn reizen tot nu toe ook waren, ik fantaseer er al jaren over hoe het zou zijn om een keer helemaal alleen te vertrekken. Weg van hier, volledig uit m’n comfortzone stappen en compleet op mezelf aangewezen zijn. Op vakantie wil toch iedereen het liefst zelf bepalen waar je zin in hebt? Niks geen concessies maar gewoon zien waar het avontuur je brengt. Mijn vrije weken staan al een tijdje met koeienletters in m’n agenda. De tijd dringt en ik moet toch echt eens met een idee op de proppen komen want zonder reisgenoot komt die vakantie er niet vanzelf. Terwijl ik het internet afstruin naar eventuele opties begrijp ik even helemaal niets van mezelf. Waarom heb ik al die tijd gefantaseerd over iets wat ik eigenlijk rete spannend vind? Waarom wil ik de mooiste periode van het jaar 24/7 met mijzelf doorbrengen? De antwoorden heb ik helaas niet maar iets in mij schreeuwt heel hard dat ik het gewoon moet doen. Een grotere uitdaging kan ik mijzelf niet geven. Dus stoppen met twijfelen en plannen maken!

meer lezen 1 Berichten